Japońska sonda Kaguya była pierwszym statkiem kosmicznym Japonii, który naprawdę wszedł na orbitę Księżyca i zaczął go badać z bliska. To właśnie ona przyniosła światu pierwsze w historii ujęcia Księżyca w jakości HD i pomogła stworzyć pełniejszy obraz jego powierzchni oraz pola grawitacyjnego.
Misja wystartowała 13 września 2007 roku z centrum kosmicznego Tanegashima na rakiecie H-IIA. Warto pamiętać o różnicy stref czasowych: w miejscu startu był to już poranek 14 września. Po starcie sonda dwukrotnie okrążyła Ziemię, a potem ruszyła w stronę Księżyca.
Kaguya miała pokazać Księżyc w nowym świetle.
Formalna nazwa misji brzmiała SELENE, czyli skrót od SELenological and ENgineering Explorer. Jak opisano w artykule Space.com, na pokładzie znalazło się 14 instrumentów naukowych oraz dwa małe mikrosatelity. Celem było mapowanie powierzchni Księżyca i badanie jego pola grawitacyjnego.
Po około 20 dniach lotu Kaguya dotarła do Księżyca. Cały zestaw tworzyły w praktyce trzy obiekty: główny orbiter oraz dwa mniejsze satelity, w tym jeden przeznaczony do łączności i drugi do pomiarów związanych z grawitacją.
Dlaczego była to misja przełomowa dla Japonii.
Choć Kaguya była drugą japońską misją księżycową, to jako pierwsza zapewniła Japonii stałą obecność na orbicie Księżyca. Wcześniejszy statek Hiten wykonywał przeloty w pobliżu Księżyca, ale nie pracował jako jego orbiter.
Kaguya szybko stała się też misją „dla ludzi”, a nie tylko dla specjalistów. Została przemianowana w publicznym głosowaniu na imię księżycowej księżniczki z japońskiej opowieści, a jej dwa małe satelity otrzymały nazwy Okina i Ouna.
Obrazy w HD i mapy zmieniły sposób patrzenia na Księżyc.
Największe wrażenie zrobiły dwie główne kamery wysokiej rozdzielczości. Dzięki nim powstały pierwsze ujęcia Księżyca w HD, w tym efektowne nagrania „wschodu Ziemi” nad horyzontem Księżyca, czego nie widziano od czasów misji Apollo.
Sonda przygotowała też kompletną mapę topograficzną Księżyca, wykryła anomalie grawitacyjne po widocznej i niewidocznej stronie oraz dostarczyła pierwszych obserwacji optycznych wnętrza stale zacienionego krateru Shackletona w pobliżu południowego bieguna.
Po około roku obserwacji misja zakończyła się planowanym uderzeniem w powierzchnię Księżyca. Główna faza zakończyła się w październiku 2008 roku, a próba przedłużenia pracy została skrócona z powodu problemu z kołem reakcyjnym. Ostatecznie Kaguya została skierowana do kontrolowanego zderzenia w lutym 2009 roku.
Ilustracja została przygotowana z użyciem AI na bazie oryginalnego zdjęcia w celu zachowania spójności wizualnej.
Pełna treść źródłowa: Space.com
