Pod koniec sierpnia 2026 r. nad południową Luizjaną można było zobaczyć głębokie częściowe zaćmienie Księżyca. To zjawisko powstaje wtedy, gdy Księżyc wchodzi w cień Ziemi i część jego tarczy przestaje być oświetlana bezpośrednim światłem Słońca.
Gdy Księżyc wszedł w cień Ziemi.
Według opisu opublikowanego przez NASA, 28 sierpnia 2026 r. Księżyc przesunął się w ziemski cień, tworząc wyraźne częściowe zaćmienie. W momencie największej fazy 96,3% tarczy znalazło się w umbrze, czyli najciemniejszej, centralnej części cienia, gdzie światło słoneczne jest całkowicie blokowane. Najprościej mówiąc, w tej strefie „noc” jest najgłębsza, dlatego przy tak dużym zanurzeniu Księżyc wygląda, jakby prawie znikał.
Dlaczego to zaćmienie było tak głębokie.
Choć nie było to zaćmienie całkowite, skala zanurzenia w umbrze sprawiła, że obserwatorzy widzieli niemal całkowicie przygaszoną tarczę. Takie zaćmienia dobrze pokazują geometrię układu Ziemia–Księżyc–Słońce: niewielka różnica w ustawieniu wystarcza, by zamiast pełnego „wejścia” w cień zobaczyć tylko jego fragment.
Gdzie dało się je obserwować.
Największą fazę zaćmienia można było zobaczyć na dużym obszarze obu Ameryk, z wyłączeniem Alaski i północno-zachodniej Kanady. Zjawisko było też widoczne w zachodniej Europie oraz zachodniej Afryce. NASA zwraca uwagę, że dla części stref czasowych obserwacje przypadały jeszcze na wieczór 27 sierpnia.
Kadr z Luizjany i kosmiczne sąsiedztwo.
Zdjęcie wykonano w południowej Luizjanie, w rejonie, w którym znajduje się należący do NASA zakład Michoud Assembly Facility. To miejsce znane z wytwarzania i montażu dużych struktur oraz systemów kosmicznych, w tym głównych stopni rakiety Space Launch System używanej w programie Artemis.
Ilustracja została przygotowana z użyciem AI na bazie oryginalnego zdjęcia w celu zachowania spójności wizualnej.
Pełna treść źródłowa: NASA
