Łazik Perseverance wykrył na Marsie złożone związki węgla uwięzione w nietypowych skałach z krateru Jezero. To ważne, bo pokazuje, że materia organiczna może być na Czerwonej Planecie bardziej powszechna i lepiej zachowana, niż sądzono, choć samo odkrycie nie jest dowodem na życie.
Odkrycie dotyczy tzw. makrocząsteczkowego węgla, czyli większych, złożonych struktur węglowych. Najprościej mówiąc, to rodzaj materii organicznej, którą można wykrywać po jej „podpisie” w pomiarach wykonywanych na skale.
Dlaczego te skały w kraterze Jezero przyciągnęły uwagę?
Perseverance od 2021 roku bada krater Jezero, miejsce dawnego jeziora i delty rzecznej sprzed około 3,7 miliarda lat. Naukowcy opisali, że instrument SHERLOC znalazł makrocząsteczkowy węgiel w dwóch skałach z odsłonięcia Bright Angel w rejonie Neretva Vallis, dawnego kanału doprowadzającego wodę do delty. Jedną z badanych skał jest mułowiec nazwany Cheyava Falls, znany też z charakterystycznych, „lampartich” plamek, które wcześniej rozbudzały dyskusje o ich możliwym pochodzeniu.
Co dokładnie zmierzono i co z tego wynika?
Badacze porównali właściwości widmowe sygnału uzyskanego metodą mapowania Ramana z próbkami znanymi z meteorytów i z Ziemi. Wnioski wskazują na węgiel amorficzny, czyli materiał o nieuporządkowanej strukturze. Kluczowe jest jednak to, że takie widma mogą pasować zarówno do źródeł związanych z procesami biologicznymi, jak i do w pełni niebiologicznych.
Organika nie oznacza automatycznie życia.
Jak opisano w artykule ScienceAlert, zespół podkreśla, że aparatura Perseverance nie pozwala rozstrzygnąć, czy wykryte związki powstały dzięki biologii, czy bez niej. Rozważane są różne scenariusze: dostarczenie materii organicznej wraz z pyłem międzyplanetarnym lub meteorytami albo wytworzenie jej na miejscu w wyniku procesów wulkanicznych, elektrochemicznych czy hydrotermalnych. Tego najbardziej ekscytującego wariantu, czyli powstania biologicznego na Marsie, także nie da się dziś wykluczyć.
Dlatego stawka rośnie dla analiz na Ziemi.
Aby zawęzić pochodzenie tych związków, potrzebne będą badania o czułości możliwej dopiero w laboratoriach na Ziemi. W praktyce oznacza to, że kluczowa staje się perspektywa dostarczenia marsjańskich próbek do szczegółowych analiz.
Ilustracja została przygotowana z użyciem AI na bazie oryginalnego zdjęcia w celu zachowania spójności wizualnej.
Pełna treść źródłowa: Science Alert
