Zespół łazika Curiosity świętował 14. rocznicę lądowania na Marsie, a sama misja w tym czasie działała normalnie, kontynuując wspinaczkę na Mount Sharp i badania kolejnych warstw skał. Jak opisano w artykule na blogu misji, rocznicowy moment „w terenie” wypadł wtedy, gdy ramię łazika było wysunięte, a instrument APXS wykonywał pomiar wybranego celu.
Rocznica na Ziemi, praca na Marsie.
Z perspektywy zespołu na Ziemi to okazja do wspomnień i odtwarzania kluczowych chwil misji, choćby w narzędziu „Eyes on the Solar System”, które pozwala prześledzić przebieg wyprawy. Jednocześnie Curiosity wciąż realizuje podstawowe zadanie: po drodze na Mount Sharp „czyta” zapis historii planety, badając układ i skład kolejnych warstw.
Wspinaczka bywa stroma, ale plan jest konsekwentny.
W opisywanym tygodniu łazik poruszał się po nachyleniu sięgającym 24 stopni, a inżynierowie doprowadzili go bezpiecznie do zaplanowanych stanowisk. Na pierwszym przystanku wykonano pomiary składu chemicznego APXS na celach „Tunas Khasa” i „Villarrica”, a MAHLI dostarczyła ich zdjęcia z bliska. ChemCam badał kolejne wskazane miejsca oraz wykonywał zdalne ujęcia wysokiej rozdzielczości.
Najprościej mówiąc, chodzi o warstwy, które mówią jak powstały skały.
Zespół zwraca szczególną uwagę na przekątne uławicenie, czyli układ warstw, które są nachylone i przecinają się. Takie struktury pomagają odtwarzać warunki, w jakich osady były odkładane i później przekształcane. Mastcam zaplanowano do wykonania wielu mozaik, obejmujących zarówno bliskie skały, jak i widoki w dalszej perspektywie, w tym powierzchnie noszące ślady erozji.
Nowa pozycja ma pomóc złożyć kolejne elementy układanki.
Przejazd o długości 14 metrów ustawił Curiosity przed miejscem, gdzie stykają się różne warstwy, a skały z przekątnym uławiceniem są „ucięte” przez inne osady. To właśnie takie odsłonięcia pozwalają krok po kroku składać historię zdarzeń sprzed miliardów lat. W opisie podkreślono, że w grę wchodził wiatr, dużo wiatru, ale także woda.
Oprócz badań naukowych zaplanowano też czynności utrzymaniowe, a zestaw obserwacji środowiskowych pozostał bogaty: poszukiwanie wirów pyłowych, pomiary przejrzystości atmosfery i wiatru oraz obserwacje chmur. Równolegle instrument RAD nieprzerwanie monitoruje warunki promieniowania, robiąc to konsekwentnie od bardzo wczesnego etapu misji.
Ilustracja została przygotowana z użyciem AI na bazie oryginalnego zdjęcia w celu zachowania spójności wizualnej.
Pełna treść źródłowa: NASA
