Tajny bezzałogowy samolot kosmiczny X-37B powrócił na Ziemię po 434 dniach spędzonych na orbicie. Misja, przeprowadzona przez Siły Kosmiczne Stanów Zjednoczonych, pozostaje w dużej mierze utajniona, jednak przedstawiciele wojska określili ją jako początek „nowego ekscytującego rozdziału” w programie X-37B.
„Misja 7 wyznaczyła nowe kierunki, demonstrując zdolność X-37B do elastycznego realizowania celów testowych i eksperymentalnych w różnych reżimach orbitalnych” – powiedział generał Chance Saltzman, głównodowodzący Sił Kosmicznych USA.
Jednym z głównych osiągnięć tej misji były manewry aerohamowania, czyli techniki wykorzystującej opór atmosfery do zmniejszenia orbity statku kosmicznego przy minimalnym zużyciu paliwa. Normalnie satelity używają własnych silników do zmiany wysokości, ale X-37B dokonywał tego, zmieniając kąt swojego nosa względem kierunku lotu, co zwiększało opór powietrza i stopniowo obniżało jego orbitę.
X-37B wystartował na Misję 7 z bazy Vandenberg w Kalifornii 29 grudnia 2023 roku, korzystając z rakiety Falcon Heavy firmy SpaceX. W ramach misji autonomiczny samolot kosmiczny prowadził eksperymenty związane z promieniowaniem kosmicznym oraz technologiami świadomości domeny kosmicznej, co prawdopodobnie oznacza monitorowanie innych obiektów na orbicie. Statek powrócił na Ziemię w nocy 7 marca 2025 roku, lądując w bazie Vandenberg.
Samolot kosmiczny X-37B został opracowany przez firmę Boeing i początkowo był częścią programu NASA, zanim w 2004 roku został przejęty przez wojsko USA. Jego głównym celem jest rozwój technologii wielokrotnego użytku dla pojazdów kosmicznych. Startuje pionowo na rakiecie, przebywa miesiące lub lata na orbicie, a następnie ląduje niczym konwencjonalny samolot. Dotychczas najdłuższa misja X-37B trwała 909 dni (od maja 2020 do listopada 2022 roku), a najkrótsza – 224 dni w 2010 roku.
Mimo że szczegóły misji pozostają utajnione, jej wyniki mogą mieć ogromne znaczenie dla przyszłości technologii kosmicznych, zwłaszcza w zakresie pojazdów wielokrotnego użytku oraz świadomości sytuacyjnej w przestrzeni kosmicznej.
Źródło: Live Science
