Ostatnie badania wykazały, że czas spędzany przez dzieci przed ekranem może wpływać na ich zdolność przetwarzania bodźców sensorycznych. Chociaż korzystanie z urządzeń elektronicznych w umiarkowanych ilościach może być nieszkodliwe, nadmierne ich używanie wiąże się z ryzykiem rozwoju nietypowych zachowań związanych z przetwarzaniem sensorycznym.
Badanie, wykorzystujące dane zebrane w ramach amerykańskiego Narodowego Studium Dziecięcego, skupiło się na dzieciach w wieku od 12 do 24 miesięcy. Odkryto, że maluchy, które więcej czasu spędzały przed telewizorem lub oglądając inne filmy przed ukończeniem drugiego roku życia, miały większe szanse na rozwój nietypowych zachowań sensorycznych przed ukończeniem trzeciego roku życia. Dotyczy to zachowań takich jak poszukiwanie intensywnych doznań sensorycznych, unikanie silnych bodźców czy wolniejsza reakcja na stymulację.
Naukowcy stwierdzili, że już sama obecność ekranu w pierwszym roku życia dziecka zwiększa prawdopodobieństwo późniejszego pojawienia się problemów z przetwarzaniem sensorycznym. Każda dodatkowa godzina spędzona przed ekranem w wieku 18 miesięcy zwiększała ryzyko unikania intensywnych doznań oraz wolniejszej reakcji na bodźce. Podobnie, w przypadku dwulatków, każda dodatkowa godzina przed ekranem była związana z większym prawdopodobieństwem wysokiego poszukiwania wrażeń sensorycznych.
Eksperci zalecają, aby unikać ekspozycji na ekrany u dzieci poniżej drugiego roku życia, a w wieku od 2 do 5 lat ograniczać czas przed ekranem do około godziny dziennie. Znaczenie ma także edukacja rodziców i opiekunów w zakresie minimalizowania czasu spędzanego przez dzieci przed ekranami. Specjaliści sugerują, że dzieci wykazujące objawy problemów z przetwarzaniem sensorycznym mogą skorzystać z ograniczenia czasu spędzanego przed ekranem oraz terapii sensorycznej prowadzonej przez terapeutów zajęciowych.
Badanie to rzuca światło na kolejne zagrożenie związane z nadmiernym korzystaniem z ekranów, które już wcześniej łączono z problemami takimi jak zaburzenia snu, opóźnienia w rozwoju językowym, problemy zachowania oraz zaburzenia ze spektrum autyzmu. Wskazuje na potrzebę dalszych badań w tej dziedzinie, szczególnie w kontekście rosnącej liczby dzieci korzystających z urządzeń cyfrowych od najmłodszych lat.
Źródło: Science Alert
