Najnowsze badania pokazują, że bardzo masywne gwiazdy – mające masę ponad 100 razy większą niż Słońce – emitują znacznie silniejsze wiatry gwiazdowe, które potrafią zdmuchnąć zewnętrzne warstwy gwiazdy w przestrzeń kosmiczną jeszcze zanim gwiazda zakończy życie jako czarna dziura.
Naukowcy, analizując obserwacje masywnych gwiazd w Mgławicy Tarantula, stworzyli nowe modele ewolucji gwiazd, które lepiej odpowiadają rzeczywistości. Okazało się, że te „rockowe gwiazdy” palą swój paliwo jądrowe bardzo szybko, żyjąc zaledwie miliony lub setki tysięcy lat, a ich „wiatry” przypominają huragan, zamiast lekkiego podmuchu.
Silne wiatry gwiazdowe usuwają masę, przez co powstałe czarne dziury są lżejsze niż dotąd sądzono. To pomaga wyjaśnić, dlaczego dotąd astronomowie nie potrafili znaleźć „średniomasywnych” czarnych dziur (masy między 100 a 10 000 mas Słońca). Silne wiatry mogą też oddzielać gwiazdy w układach podwójnych, co pozwala powstać dwóm dużym czarnym dziurom krążącym wokół siebie i emitującym fale grawitacyjne, które obserwujemy na Ziemi.
Badania sugerują również, że masywna gwiazda R136a1 – największa znana gwiazda, mająca ponad 230 mas Słońca i emitująca miliony razy więcej energii niż Słońce – mogła powstać albo jako pojedyncza ogromna gwiazda, albo w wyniku połączenia dwóch mniejszych gwiazd.
Następnym krokiem naukowców będzie badanie, jak różne składy chemiczne środowisk wpływają na powstawanie i ewolucję masywnych gwiazd i czarnych dziur.
Źródło: Yahoo News
