Kometa międzygwiazdowa 3I/ATLAS właśnie minęła peryhelium po drugiej stronie Słońca i znów wraca w zasięg teleskopów. To dopiero trzeci obiekt spoza naszego układu, jaki obserwujemy z bliska, i nic dziwnego, że wygląda „dziwnie”. Badania wskazują na ponadprzeciętnie dużo dwutlenku węgla w warstwach zewnętrznych oraz wyższy niż u „lokalnych” komet udział niklu, co sugeruje, że 3I/ATLAS powstała w innym środowisku chemicznym. Co więcej, może liczyć ponad 7 miliardów lat, a więc być starsza niż Układ Słoneczny. Taka wizyta to okazja, by podejrzeć, z jakiej mieszanki gazów i pyłów narodził się obcy system planetarny.
Pojawiają się pytania o „obcych”, ale – jak przypomina zasada Carla Sagana – niezwykłe tezy wymagają niezwykłych dowodów. Nietypowy kolor czy kształt nie są dowodem na technologię pozaziemską, tylko wskazówką, że fizyka i chemia mogą działać nieco inaczej niż w znanych nam przykładach. To, że nie potrafimy jeszcze wyjaśnić każdego szczegółu, nie jest dowodem na kosmitów, lecz zaproszeniem do dalszych pomiarów.
Wokół komety krążą też dezinformacje: o rzekomych skokach trajektorii czy „chowaniu się” za Słońcem. W rzeczywistości konfiguracja geometryczna sprawiła jedynie, że przez kilka tygodni Słońce zasłaniało ją z perspektywy Ziemi. Obserwować można ją było i można dalej z innych miejsc w Układzie Słonecznym – Europejska Agencja Kosmiczna planuje i prowadzi kampanie obserwacyjne z sond przy Marsie i Jowiszu. Każde takie spojrzenie pomaga lepiej oszacować skład, aktywność i drogę obiektu.
Najcenniejszą lekcją 3I/ATLAS jest „zgoda na niewiedzę”. W nauce niepewność nie jest wadą, lecz paliwem postępu. Zamiast fantazji o sygnałach od cywilizacji, warto skupić się na danych: widmach chemicznych, zmianach jasności, dynamice warkocza. To one opowiedzą nam historię komety, a przy okazji – historię powstawania światów w innych zakątkach Galaktyki. Źródło: opracowanie na podstawie artykułu The Conversation opublikowanego w serwisie Space (04.11.2025).
Ilustracja została przygotowana z użyciem AI na bazie oryginalnego zdjęcia w celu zachowania spójności wizualnej.
Pełna treść źródłowa: Science Alert
