Księżyc od dawna postrzegany jest jako kluczowy cel eksploracji kosmicznej, ale nowe badania sugerują, że może on kryć także ogromne bogactwa naturalne. Zespół astronomów pod kierownictwem Jayantha Chennamangalama wyliczył, że w tysiącach księżycowych kraterów mogą znajdować się cenne metale z grupy platynowców, takie jak platyna, pallad czy rod. Ich ilość może być znacznie większa niż ta, którą oferują asteroidy bliskie Ziemi, co czyni Księżyc bardziej praktycznym celem przyszłego górnictwa kosmicznego.
Według szacunków nawet 6,500 kraterów o średnicy powyżej jednego kilometra może zawierać metale szlachetne, choć dostęp do nich będzie wyzwaniem, bo materiał mógł ulec rozproszeniu w regolice. Szczególnie obiecujące są większe kratery z centralnymi wzniesieniami, w których odłamki asteroidy mogły się skoncentrować – takich miejsc wytypowano 38.
Badania wskazują również, że do 3,350 kraterów może skrywać wodę w postaci uwodnionych minerałów. To niezwykle istotne odkrycie, ponieważ woda jest kluczowym zasobem dla przyszłych misji – może służyć nie tylko do picia, ale także do produkcji paliwa rakietowego.
Eksperci zwracają uwagę, że górnictwo asteroid bywa postrzegane jako naturalny krok w zdobywaniu kosmicznych surowców. Jednak asteroidy są trudne do osiągnięcia i niestabilne w ruchu, podczas gdy Księżyc jest w zasięgu regularnych lotów i zawsze zwrócony tą samą stroną ku Ziemi. Oznacza to, że choć wydobycie na Księżycu nie będzie proste, może okazać się znacznie bardziej realne niż próby eksploatacji obiektów z pasa asteroid.
Kolejnym krokiem będzie zidentyfikowanie, które kratery rzeczywiście skrywają bogactwa. Zdaniem autorów najlepszym rozwiązaniem jest użycie technik teledetekcji z orbity księżycowej, zanim rozpocznie się kosztowne i ryzykowne lądowania. Jeśli prognozy się potwierdzą, Księżyc może stać się pierwszym miejscem poza Ziemią, gdzie rozpocznie się przemysłowe wydobycie metali szlachetnych i wody.
Ilustracja została przygotowana z użyciem AI na bazie oryginalnego zdjęcia w celu zachowania spójności wizualnej.
Pełna treść źródłowa: Science Alert
