Ziemia od momentu swojego powstania, czyli od około 4,5 miliarda lat, stopniowo zwalnia swoją rotację. Nie jest to proces odczuwalny w skali ludzkiego życia, ale w perspektywie geologicznej ma ogromne znaczenie. Najnowsze badania sugerują, że właśnie wydłużanie się dni mogło odegrać kluczową rolę w pojawieniu się tlenu w atmosferze, bez którego życie, jakie znamy, nie miałoby szans na rozwój.
Około 2,4 miliarda lat temu na Ziemi nastąpiło tzw. Wielkie Wydarzenie Utleniające. To wtedy sinice – drobne organizmy potrafiące przeprowadzać fotosyntezę – zaczęły wytwarzać ogromne ilości tlenu. Jednak naukowcy od dawna zastanawiali się, dlaczego tak kluczowy proces rozpoczął się akurat w tym momencie, a nie wcześniej. Odpowiedzią może być zmieniająca się długość dnia.
Badania wykazały, że 1,4 miliarda lat temu dzień na Ziemi trwał zaledwie 18 godzin, a jeszcze 70 milionów lat temu był o pół godziny krótszy niż obecnie. Powodem jest oddziaływanie grawitacyjne Księżyca, który stopniowo oddala się od naszej planety, spowalniając jej obrót.
Eksperymenty z mikroorganizmami w jeziorze Huron pokazały, że sinice zaczynają produkować tlen dopiero kilka godzin po wschodzie słońca, gdy ustępuje im konkurencja innych bakterii. Krótkie dni w przeszłości ograniczały więc czas, w którym mogły efektywnie pompować tlen do atmosfery. Dopiero wydłużenie dnia umożliwiło im wytwarzanie wystarczających ilości tego pierwiastka, by zmienić skład powietrza i stworzyć warunki sprzyjające życiu.
Co więcej, modele komputerowe potwierdzają, że podobny mechanizm odpowiadał również za drugie wielkie natlenienie atmosfery, które miało miejsce między 800 a 550 milionów lat temu. Odkrycie to pokazuje niezwykłe powiązanie między ruchem Ziemi, wpływem Księżyca i ewolucją życia. Z pozoru odległe zjawiska – fizyka planetarna i biologia mikroorganizmów – łączą się w jedną historię o tym, jak powstał nasz świat.
Źródło: Yahoo News
