Nowe badania wskazują, że na Marsie mogły panować warunki sprzyjające życiu znacznie dłużej, niż do tej pory sądzono. Według zespołu naukowców z New York University Abu Dhabi dawny kontakt wód podziemnych z piaskami krateru Gale’a doprowadził do powstania skał, które dziś obserwuje łazik Curiosity. Oznacza to, że woda mogła utrzymywać się w tym rejonie jeszcze długo po zaniknięciu większości marsjańskich rzek i jezior.
Jak opisano w artykule, badacze przeanalizowali wydmy Stimson Formation w kraterze Gale’a, korzystając z danych zgromadzonych w Curiosity Notebook. Znajdujące się tam skały powstały z dawnych osadów naniesionych przez wiatr, które uległy lityfikacji pod wpływem przepływu wód głębinowych. Potwierdza to m.in. obecność gipsu, minerału dobrze znanego również z pustynnych terenów na Ziemi.
Zespół porównał marsjańskie formacje z osadami występującymi na pustyniach Zjednoczonych Emiratów Arabskich, gdzie podobne procesy zachodzą w środowisku nasyconym wodą podziemną. Wyniki sugerują, że aktywność wodna w kraterze Gale’a trwała dłużej, niż wcześniej przypuszczano, co wydłuża okres potencjalnej przydatności Marsa dla życia. Naukowcy podkreślają, że procesy te mogły zachodzić w okresie Noachianu, gdy do krateru wpływały szerokie rzeki.
Wnioski te są zgodne z wcześniejszymi analizami lityfikowanych wydm Greenheugh Pediments, również badanych przez Curiosity. Badacze przypominają, że na Ziemi podobne piaskowcowe osady często zawierają zachowane ślady dawnych mikroorganizmów. Z tego powodu formacje tego typu na Marsie mogą być miejscami, w których przetrwały ewentualne pozostałości dawnego życia bakteryjnego.
Odkrycia te pomagają lepiej zrozumieć, jak Mars zmieniał się w czasie i jak stopniowo tracił gęstą atmosferę, prowadząc do obecnych, bardzo suchych i zimnych warunków. Jednocześnie wskazują obszary, które warto uwzględnić w przyszłych misjach poszukujących oznak dawnego życia na Czerwonej Planecie.
Ilustracja została przygotowana z użyciem AI na bazie oryginalnego zdjęcia w celu zachowania spójności wizualnej.
Pełna treść źródłowa: Science Alert
